Ciekawostki logopedyczne
images/1.jpg

Rola trzeciego migdała w zaburzeniach mowy

W wieku dziecięcym naturalnym zjawiskiem jest rozwój migdałków pierścienia Waldeyera. Między 2 a 5 rokiem życia ulegają one fizjologicznemu powiększeniu. Jednak u pewnej grupy dzieci migdałki podniebienne i migdałek gardłowy mogą powiększyć się do znacznych rozmiarów. Przy zwężonej górnej części jamy gardłowej z powodu zbyt dużych migdałków, zwłaszcza migdałka gardłowego występują zaburzenia mowy.

Zaburzenia mowy polegają na zmianie jej dźwięczności. Mowa jest mniej dźwięczna, niewyraźna, nosowa. Dziecko przekształca głoski nosowe w ustne np. "ę" w "e", "m" w "b", "n" w "d". Ponadto przerost migdałków podniebiennych powoduje upośledzenie ruchomości podniebienia miękkiego, co prowadzi do zaburzeń fonacji.

Przerost migdałka gardłowego, zwanego trzecim migdałkiem powoduje trudności w oddychaniu przez nos. Dziecko, które ma niedrożny nos cierpi na przedłużające się katary. Oddycha przez usta i chodzi z otwartą buzią przez co przybiera tzw. gapowaty wyraz twarzy. Dziecko oddychające przez usta ma słabiej rozwiniętą klatkę piersiową, a niedostateczna ilość tlenu niekorzystnie wpływa na jego centralny system nerwowy. Może źle sypiać, budzić się w nocy, być nadpobudliwe i mieć trudności z koncentracją uwagi. Może skarżyć się na bóle głowy, w szkole zaczyna się gorzej uczyć, trudniej mu zapamiętać przyswajany materiał.

Najistotniejszym niekorzystnym objawem przerostu migdałków podniebiennych jest utrudnione oddychanie zarówno w dzień i w nocy. Dzieci te w czasie snu głośno oddychają i chrapią, może występować tzw. "zespół bezdechów sennych".

Zaburzenia oddychania wywołane przerostem trzeciego migdałka, mogą być przyczyną wad zgryzu, a także nieprawidłowości w uzębieniu.

Dzieci z przerośniętym migdałkiem gardłowym wykazują dość znacznie upośledzoną drożność trąbek słuchowych. Często występują zaburzenia słuchu spowodowane nawracającymi zapaleniami trąbek słuchowych i ucha środkowego. Nawracające infekcje uszu są bardzo niebezpieczne, gdyż mogą prowadzić nawet do głuchoty.

POSTĘPOWANIE MEDYCZNE

Jeśli podejrzewamy, że nasze dziecko ma przerośnięty trzeci migdał, musimy iść do laryngologa. Lekarz dzięki specjalnym narzędziom zakończonym lusterkiem lub kamerą może bez problemu obejrzeć niewidoczny gołym okiem narząd.

Możliwe jest leczenie farmakologiczne polegające na wspomaganiu układu odpornościowego lub leczenie przeciwzapalne. Jeśli jednak przerost jest duży, trzeba migdał wyciąć.

POSTĘPOWANIE LOGOPEDYCZNE

Po zabiegu operacyjnym i kontrolach stanu uszu konieczna może być opieka logopedyczna. Ponieważ oddychanie, spanie z otwartą buzią powoduje u dzieci opadanie dolnej szczeki, utrzymuje się nawyk trzymania niedomkniętych ust i nieumiejętność właściwego oddychania. Wskazane jest więc wprowadzenie ćwiczeń oddechowych, miękkiego podniebienia, wzmacniających mięśnie warg i innych znanych w praktyce logopedycznej. Rodzice powinni często przypominać dziecku, by domykało usta.